Umetnica Lidija Živković, u svom kreativnom opusu stapa sopstvena strastvena interesovanja za likovnu i primenjenu umetnost kao i arhitekturu. Budući obrazovana u obe discipline u njenom delu prostori umetničkog iskaza sve se više šire a tehnike, korišćeni materijali i rukopisi neprestano nadograđuju, pročišćavaju, obogaćuju.

Izložba slika-reljefa autorke Lidije Živković u galeriji “Nikola Radošević”

Od početka izlagačke aktivnosti Lidija je fascinacinirana religijskim i mitskim simbolima, motivima riba, vode, zlata, čije je značenje univerzalno kao život, kretanje, neprekidnost, transformacije, čistota, istina, božanska svetlost, svevišnje tajne sve uz nastojanje da se dosegne stanje tišine-mirovanja- saglasja kao poimanja sveobuhvatnosti i smisla života. Sama umetnica svojim radovima poziva “na put prema unutra, na osluškivanje srca, na spoznaju božanskog u svakom od nas”.

Na izložbi “Saglasje” prikazani su radovi, rezultati razumevanja vremena sadašnjeg, koji kao da prate razvoj univerzuma i duhovnosti čoveka u njemu, kategorija koje izmiču strogoj podeli na epohe i vizuelne tokove. Slikajući geometrične apstraktne motive kruga, kvadrata, koristeći materijal zlato i duboko plavu boju, umetnica oblikuje slike-reljefe, snažnog simboličnog naboja i arhetipskih obrazaca sugestivnih naziva: Sazveždje, Postanje, Tajanstvo, Spoznaja, Izvornost, Sve je jedno, Bit, Imaginacija, Vizija, Portal. Tehnika realizovanih radova je atipična: kombinacija pozlate i akrilnh boja. Pozlatarsku tehniku umetnica je savladala baveći se ikonopisom, da bi zlato kao podatan materijal metafizičkog značenja postao gradivni element i inspiracija postupka rada kada zlatne 24k listiće pažljivo, zanatski vešto i strpljivo kucka-cizelira satima i danima, povezujući tako tokove misli, osećanja, poteze ruke, percepciju u jedno.

Materijal koji u sebi sažima snažnu simboliku sunca, besmrtnosti i uzvišenosti, zlato, vekovima je korišćeno u umetnosti uvek sa osobitim značenjem. Kod Lidije, na ovim radovima, korišćeno je u formi plitkog reljefa i prezentuje osnovne geometrijske forme u skladu sa duboko plavim akrilnim pozadjem. Geometrija kao mesto “susreta uma i materije, duhovnog i fizičkog, konačnog i beskonačog”, sadrži večitu tajnu matematike, razaznatih kodova, proporcije i ljudske težnje da razume i sagleda zakonitosti prirode i univerzuma ali i iskaže opčinjenost nepoznanicama koje ga gone dalje. U delima je zapravo izražena težnja za istraživanjem duhovne harmonije izmedju onoga što umetnica želi, načina kako to iskazuje i samog procesa rada, dualnosti kodova, boje, tehnike, sve iskazano modernim umetničkim senzibilitetom zaokružene likovne poetike.

Ostvareno saglasje između geometrije oblika i osećanja tihog, uzvišenog, slobodnog i imaginativnog kojim isijava plava boja iznedrena iz vizantijske estetike, doprinosi utisku transcedentalnosti, prosvetljenja i duhovnosti tradicije kojom Lidijine slike dišu.

Autor teksta: Dijana Milašinović Marić